Verslag Hulpactie: "Hope for a Better Life" 2006

Deel 1: Inleiding

Na 2 jaar voorbereidingen hebben Khadag en de Stichting Medische Steun Mongolië de actie "Hope for a better life" gestart.

De actie maakt onderdeel uit van een 3 jarenplan om ziekenhuizen in Ulaanbaatar de Selenge en Khentee te voorzien van medische apparatuur, medisch meubilair en dormitories en scholen te voorzien van speelgoed, kleding, computers en schoolmeubilair.

Deze actie is nauw opgezet in samenwerking met de minister van Volksgezondheid in Mongolië mevrouw Gandhi, de directeuren van het ziekenhuis voor infectieziekten in Ulaanbaatar en de Aimag ziekenhuizen in Selenge en Khentee. Enkele arts- directeuren zijn ook voor trainingen in Nederland geweest in het AMC en het Medische Universiteit ziekenhuis in Groningen.

De acties zijn hard nodig want Mongolië heeft het zwaar. Door het wegvallen van de steun van de Sovjet Unie is een economische crisis ontstaan, vooral op het platteland.

Door de extreem koude winters van de afgelopen jaren raakten veel nomaden hun vee kwijt en zijn veel van de landbouwbedrijven failliet gegaan. Gevolg: grote werkeloosheid en armoede. Noodgedwongen trokken vele honderdduizenden de afgelopen jaren naar de hoofdstad Ulaanbaatar, waar grote sloppenwijken zijn ontstaan. Hier heerst grote werkeloosheid waardoor vele gezinnen uit elkaar vallen en kinderen op straat belanden.

De Nederlands Mongoolse Cultuurvereniging "Khadag" wil niet toezien hoe de wereld Mongolië vergeet. Ons doel is allereerst de levensstandaard van de mensen op het platteland te verbeteren. Alleen met een goede gezondheidszorg, voldoende onderwijsmogelijkheden en diversiteit in werkgelegenheid zal de trek naar de hoofdstad een halt worden toegeroepen en zullen eeuwenoude tradities niet verloren gaan.

Onderdeel van de actie is 2 maal per jaar een container vol vol medische apparatuur, medicijnen, speelgoed, kleding en computers naar Mongolië sturen waar de goederen worden verdeeld in ziekenhuizen, weeshuizen, scholen en onder zeer arme mensen.

Nadat zich een Zwitserse sponsor had aangediend voor de transport en containerkosten kon de actie daadwerkelijk beginnen.

Op het terrein van autogarage Goes aan de Groeneweg te Bunnik werd midden januari een enorme container geplaatst en met de hulp van vele enthousiaste vrijwilligers in 5 dagen tijd geladen. De spullen kwamen overal vandaan. Van de Kringlopen in Odijk en Zeist, ziekenhuizen in Utrecht en Alkmaar, en vele particulieren verspreid over het hele land en België.

Autogarage Goes heeft niet alleen de parkeerplaats voor de container gratis aangeboden maar ook gloednieuwe deuren meegegeven en containers ter beschikking gesteld voor opslag goederen die een volgende zending meegaan.

De container zat tot de nok toe gevuld. Met ruim 11000 KG aan goederen met een totale waarde van ruim € 200.000! Midden januari vertrok de container voor een tocht die 6 weken zou gaan duren via China naar Mongolië!

Deel 2: aankomst en distributie Mongolië actie: "Hope for a better life"

Eind februari vertrok ondergetekende samen met 3 Nederlandse vrijwilligers, Anneke Thie, Diana en Bert Abe richting Mongolië om de verdeling van de goederen in goede banen te leiden.

Aangekomen in Mongolië bleek tot onze schrik de regering inmiddels te zijn vervangen.

Ook op het Ministerie van Volksgezondheid zat dus een nieuwe minister. De container zou volgens afspraak worden ingeklaard door het ministerie en worden overgebracht naar het ziekenhuis voor infectieziekten en aldaar worden uitgeladen, gesorteerd en verder worden gedistribueerd.

De directeur van het ziekenhuis voor Infectieziekten, Dr. Alta was echter bij mijn bezoek helemaal van de kaart. De nieuwe minister had zojuist 4 directeuren van de 4 belangrijkste ziekenhuizen in de hoofdstad de wacht aan gezegd. Zij zouden zich hebben schuldig gemaakt aan financiële wandaden. Hiervan was in de media ruimschoots aandacht besteed.

Harde bewijzen voor deze zogenaamde wantoestanden werden niet gegeven.

Op mijn vraag aan de nieuwe minister waar deze beschuldigingen op waren gebaseerd gaf hij eveneens geen antwoord. Ik probeerde hem vervolgens uit te leggen dat wij al jaren zeer goede ervaringen met deze directeuren hebben en dat zij een essentieel onderdeel uitmaken van het grote gezondheidshervorming programma geschreven door Professor Dr. Betty Meyboom de Jong. Hij keek mij vervolgens strak aan en vroeg mij of ik het nog ergens anders over wilde hebben. Zo niet dan wilde hij het gesprek beëindigen. Deze minister die een artsenstudie in Duitsland heeft afgerond is momenteel directeur van een groot warenhuis, bars en nachtclubs.

Wij zijn vervolgens 5 dagen bezig geweest de container te klaren, zonder hulp van de nieuwe minister. Na op alle mogelijke manieren te zijn tegengewerkt, maar zonder 1 cent smeergeld te hebben betaald hebben wij uiteindelijk met grote hulp van de Member of Parlement voor Khentee, 12 voudig Nadam kampioen Mr. Bad- Erden de container kunnen vrij krijgen.

We hebben heel veel weeskinderen, scholen, straatkinderen en ziekenhuizen binnen en buiten de hoofdstad kunnen blij maken. Ik heb de Nederlandse Ambassade ingelicht over deze volgens on ondemocratische praktijken maar men vond dit te politiek gevoelig liggen om erbij betrokken te raken. Ze wensten mij veel succes met de actie.

Khadag is nu nog meer gesterkt in haar overtuiging de hulp met name te richten op het platteland. Daar is de nood het grootst en heeft de regering de minste invloed. Wij richten ons nu meer en meer op ons pilotproject Nomin Dutch Town.

Concept Nomin Dutch Town:

5 jaar geleden in de Mongoolse ingenieur Yumdorj met haar pensioengeld een dormitory begonnen voor kinderen van de allerarmste alleenstaande moeders op het platteland (Erdene Soum in Tuv Aimag) die geen geld hebben voor de staats kinderopvang. Zij heeft een stuk land gekocht waar een paar verpauperde gebouwtjes stonden. In het gebouw waar nog enigszins in wonen viel is zij de kinderopvang begonnen.

Daar dit initiatief precies binnen de doelstellingen van Khadag, de Nederlands Mongoolse Cultuurvereniging past zijn wij Nomin gaan ondersteunen.

De doelstellingen van Khadag zijn: Het verbeteren van de levensstandaard op het platteland om trek naar de hoofdstad tegen te gaan zodat de 5000 jaar oude nomadencultuur niet verloren gaat.

Khadag is allereerst begonnen met het repareren (met hulp van sponsors)van de verwarming.

De kinderen zaten in de winter (gemiddeld -35) zonder verwarming.

Daarnaast zijn wij speelgoed, kleding, schoolspullen en keukengerei gaan verzamelen.

Met de container actie: "Hope for a better life" hebben wij deze spullen gebracht maar ook de staatsschool en de staats dormitory alsmede het ziekenhuis niet overgeslagen.

Buiten deze actie om loopt er via ons een subsidie aanvraag bij de Nederlandse Ambassade in Peking voor een kleine boerderij en groenten en moestuin om selfsupporting te worden.

De moeders ( meestal eenouder) van de kinderen van Nomin gaan wij trainen in oude wol en viltambachten zodat zij weer inkomen kunnen genereren. Wij hebben plannen op het terrein een klein restaurant te beginnen, een souvenirwinkel en chocolade en snoepwinkel. Verder willen wij een manege bouwen waar paardrijlessen worden gegeven. Wij willen middels deze activiteiten de toeristen die in de vele toeristen kampen gedurende de zomer in dit schitterende gebied (anderhalf uur buiten Ulaanbaatar) verblijven aantrekken.

Yumdorj heeft een tekening gemaakt voor een nieuw gebouw. Dit gebouw moet plaats bieden aan 60 kinderen en 20 weeskinderen die hier permanent kunnen wonen. De kosten voor dit gebouw bedragen $ 45.000,-. Wij willen dit geld via Nederlandse sponsoren binnen halen. De gedachte is dat wij aandelen gaan uitgeven. Geen gewone aandelen maar aandelen die staan voor bepaalde bouwstenen. Bijvoorbeeld: deuren, ramen, het dak, het sanitair, meubels, bedden, schilderwerk. Wij willen de naam: Nomin Dutch Town geven aan deze multifunctionele plek die een voorbeeld moet worden voor Mongolië en laat zien dat er middels positieve creatieve ideeën toekomst is voor gezinnen op het platteland in Mongolië

Omhoog

Project 1: Ziekenhuis voor Infectieziekten.

Situatie Ziekenhuis

Er zijn veel kinderen met TBC, Dysenterie, Tyfus en infecties aan de luchtwegen. De ouders wonen vaak ver weg en hebben geen geld om op bezoek te komen. De kinderen die in het ziekenhuis worden behandeld hebben niets omhanden. Ze moeten vaak 2 tot 3 maanden blijven, maar er zijn geen knuffels, spelletjes, knutselspullen, computer(spelletje)s, lesmaterialen, tekenspullen of ander speelgoed.

Hygiëne

Er is nauwelijks of geen geschikte apparatuur en er zijn nauwelijks medicamenten. De bedden zijn niet geschikt voor kleine kinderen tot 5 jaar (ze vallen op de grond). Springveer uit begin jaren 50. In slechte of zeer slechte conditie.

Wat is er nodig?

  • Bedden
  • Tafels
  • Rijdend meubilair, om medicijnen of apparatuur te verplaatsen)
  • Onderzoekstafels
  • Keuken apparatuur(magnetron, ijskast,fornuis,waterkokers bestek etc)
  • Medische apparatuur
  • Medicijnen
  • Goede sanitaire voorzieningen

Wenslijst korte termijn

  • Speelgoed voor kinderen van 0 tot 16 jaar
  • Knutselspullen
  • Computers
  • Spelletjes(PC) gewoon
  • Kralen om sieraden te rijgen
  • Poppen
  • Stripboeken
  • Kleding
  • Bedlakens
  • Slopen
  • Kussens

Omhoog

Project 2: Nomin Kinderdagverblijf

Kinderopvang en onderwijs in Mongolië

Door het uiteenvallen van het communisme in Mongolië stortte de industrie in elkaar. Werkeloosheid was het gevolg, en scholen, ziekenhuizen en ziekenposten raakten in verval. Het ontbreekt nu vrijwel overal in Mongolië aan noodzakelijke basisvoorzieningen op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg. Gevolg: steeds minder kinderen worden opgevangen in kinderdagverblijven of kunnen naar school gaan gedurende de lange winterperiode als hun ouders rondtrekken met hun vee (8 maanden per jaar). Als er nog wel opvang is, dan is deze zo duur dat zij voor de meeste arme mensen op het platteland niet te betalen is. Ouders trekken dus noodgedwongen massaal naar de hoofdstad Ulaanbaatar.

Ons project: Het Nomin kinderdagverblijf

Sinds 2002 gebruikt mevrouw Yumdorj haar eigen pensioen om een kinderdagverblijf te runnen. Van haar laatste spaargeld heeft mevrouw Yumdorj een stukje grond gekocht op zo'n 3 uur rijden van de hoofdstad Ulaanbaatar. Op het stuk land staan diverse gebouwen die volledig dienen te worden gerestaureerd. Het ontbreekt er aan verwarming, een goede inventaris, speelgoed, sanitaire voorzieningen en slaapplaatsen. Ook een keukentje is er niet.

Het pensioen van mevrouw Yumdorj is bij lange na niet voldoende om deze situatie te verbeteren. In één van de gebouwtjes worden momenteel 32 kinderen opgevangen. Voornamelijk wezen en één-ouderkinderen in de leeftijd van 2 tot 12 jaar. Twee begeleiders, één algemeen assistent en één kok werken momenteel gratis 220 dagen per jaar. Er is slechts één wc, één wastafel, een paar stoelen en tot voor kort geen verwarming. Speelgoed maken de kinderen van kartonnen dozen.

De droom van mevrouw Yumdorj is om uiteindelijk 420 kinderen te kunnen opvangen uit 97 extreem-lage-inkomens-gezinnen en nomadenfamilies. Khadag gaat proberen deze droom te realiseren en hoopt op uw medewerking. Achter dit verhaal leest u het eigen plan van mevrouw Yumdorj en de wenslijst van spullen die het Nomin kidnerdagverblijf hard nodig heeft.

Feiten Nomin Kinderdagverblijf

  • Afstand tot Ulaanbaatar: 77 km
  • Afstand tot centrum Aimag: 88 km.

Wat hebben ze nodig?

Inventaris kinderdagverblijf

  • bedden
  • slaapgerei
  • tafels
  • stoelen
  • keukeninrichting (fornuis,potten, pannen, bestek, borden, bekers)
  • speelgoed
  • knuffels
  • lesmateriaal(potloden, pennen, stiften, schrijfblokken, tekenpapier, klei)
  • computers

Verbouwing/restauratie gebouwen

  • dakconstructies
  • isolatie
  • verwarming
  • waterleidingen
  • elektriciteit
  • sanitaire voorzieningen

Adoptie op afstand (financiële ondersteuning voor een kind van Nomin)

Mobiele kaas/zuivelfabriek

Eigen veebedrijfje

Schapen, geiten, koeien.

Wolbewerking

Vilt en kasjmier. Naai en weefgerei voor de vervaardiging en productie van vilt en wol

Aanleg groentetuin

Khadag wil bereiken dat deze gemeenschap uiteindelijk zelfvoorzienend wordt.

Omhoog