Over Khadag
Onze missie
|
|
|
|
De Nederlands Mongoolse Cultuur Stichting “Khadag” wil het publiek in Nederland
en Europa bekend maken met de eeuwenoude Mongoolse cultuur van Sjamanisme,
kloosters en Boeddhisme en de zeer bijzondere, unieke nomadencultuur met gers (tenten),
vee en paarden en de kunstuitingen die daarmee samenhangen.
Hiermee willen wij de aandacht vragen voor de problemen in Mongolië die zijn ontstaan na de val van het
communisme(zie hdfst.Communisme) en tevens mogelijkheden aandragen om deze problemen op te lossen. Zo
gebruiken wij de unieke Mongoolse kunst en cultuur als kapstok voor inzamelacties, giften en voor het
opzetten van humanitaire, ecologische en economische hulpprojecten in Mongolië.
Omhoog
|
Hoe doen we dat?
|
|
|
|
- Door reizen te organiseren in samenwerking met Footsteps in Asia
die op maat gemaakt zijn, mogelijkheid bieden tot
werkelijk contact met de bevolking en een fysieke ervaring geven van het nomadenleven.
- Muziekvoorstellingen met Mongoolse traditionele langlied en boventoonzang
(foto’s Echschiglen en Hoso)
- Tentoonstellingen van moderne en traditionele Mongoolse kunst (schilderij Gerel)
- Schoolprojecten (zie onder Schoolreizen en schoolprojecten)foto reis Brugge.
- Mongoolse thema-festivals voor bedrijfsfeesten of andere evenementen in originele gers.
- Door middel van lezingen.
Link:
Footsteps in Asia
Omhoog
|
Waarom moet Mongolië geholpen worden?
Communisme
Sinds de opkomst van het communisme in Europa maakte Mongolië deel uit van de Sovjet-Unie. Kloosters werden
vernietigd en duizenden monniken vermoord. De planmatige sovjeteconomie werd geïntroduceerd. Er ontstonden
enorme staatsbedrijven voor de ontginning van koper en goud.
|
|
|
|
Grote stukken steppenland werden rijpklaar gemaakt voor de productie van graan. Nomaden mochten een vaste
hoeveelheid vee houden en hun vlees en melk werd collectief afgenomen voor de Russische consumptie. Ondanks
deze beperkingen van vrijheid en het verbod op de beoefening van het Boeddhisme was iedereen verzekerd van
een redelijk inkomen. Zo leefden nomaden op een natuurlijke wijze samen met mensen die een vaste
verblijfplaats hadden in de dorpjes op het platteland.
De dorpelingen werkten op de grote graanbedrijven van de Sovjetunie of hadden ambachtelijke bedrijfjes in
hout- en leerbewerking. Nomaden en vaste bewoners hadden elkaar nodig. De dorpjes hadden scholen voor de
kinderen van de nomaden waar ze te eten kregen en konden blijven slapen. Als men ziek werd kon men naar een
ziekenpost of naar het streekziekenhuis in de stad. Er was een markt waar men spullen kon verhandelen en
inkopen kon doen.
Economie
Na 1989 hebben de Russen zich massaal teruggetrokken uit Mongolië en lege fabriekshallen achtergelaten.
Als gevolg van de transitie van communistische planeconomie naar vrije markt economie en
democratie zijn de sociale problemen in Mongolië sterk toegenomen.
De omslag van een communistisch bestel naar een nieuw, democratisch bestel verloopt nog steeds zeer
moeizaam. Sinds 1996 hebben drie minister-presidenten ontslag genomen en begin 2000 viel de democratische
coalitie uiteen. Massale werkeloosheid was het gevolg. Van hun laatste spaargeld kochten de mensen vee en
gingen net als hun voorouders leven als nomaden.
|
|
|
|
Maar door overbegrazing, erosie en 3 extreem zware winters waar miljoenen dieren de hongerdood stierven
verloren deze nieuwe nomaden ook hun laatste bezittingen.
Gevolg: massale trek naar de hoofdstad Ulaanbaatar.
In de heuvels rond Ulaanbaatar wonen inmiddels honderdduizenden migranten in de ger- districten.
Met geen kans op werk, geen sociale voorzieningen en geen toegang tot de scholen.
Zwaar getroffen groepen: Vrouwen en kinderen
De Mongoolse bevolking is gemiddeld erg jong : 50% van de bevolking is jonger dan 21 jaar.
De snelle bevolkingsgroei drukt zwaar op de beperkte middelen. De hervormingen zijn hard
aangekomen, met name voor vrouwen en kinderen.
Door de achteruitgang van de gezondheidszorg is het aantal thuisgeboorten vertwintigvoudigd, en de
kraamsterfte verdubbeld. Ook ziekten als TBC en Tyfus rukken weer op en Aids is ook voor Mongolië geen
vreemde ziekte meer.
Door drankmisbruik onder mannen vallen veel gezinnen uit elkaar en belanden kinderen op straat.
De hoeveelheid éénoudergezinnen neemt explosief toe, terwijl Ulaanbaatar inmiddels vele duizenden
straatkinderen telt.
|
|
|
|
De Nederlands Mongoolse cultuurvereniging “Khadag” wil niet toezien hoe de wereld Mongolië vergeet. Wij zien
voldoende mogelijkheden in Mongolië om dit tij te kunnen keren. Middels het organiseren van Mongoolse
festivals, traditionele muziek en dansvoorstellingen, tentoonstellingen en projecten op scholen
proberen wij Europa bekend te maken met de eeuwenoude nomadencultuur en de kunstuitingen die
daarmee samengaan.
Ons doel
Ons doel is allereerst de levensstandaard van de mensen op het platteland verbeteren.
Alleen met een goede gezondheidszorg, voldoende onderwijsmogelijkheden en diversiteit in werkgelegenheid zal de trek naar de hoofdstad Ulaanbaatar een halt worden toegeroepen en zullen eeuwenoude tradities niet verloren gaan.
Dit doen we door:
- Mongoolse producten (Fair trade )te verkopen in Nederland. (foto’s Labour Foundation)
- Het organiseren van eco-reizen en schoolreizen naar Mongolië samen met Zanabazar en daarbij zoveel mogelijk de lokale bevolking inzetten.
- Ondernemers daadwerkelijk te ondersteunen met raad en daad (verstrekken van advies, opzetten van businessplannen,aanvragen micro kredieten, handje helpen) Matchmaking i.s.m. PSOM en de EVD.
- Inrichten ziekenhuizen en gezondheidscentra op het platteland (foto ziekenpost Henk)
- Verbeteren kinderopvang platteland (foto Nomin Kinderdagverblijf)
|
|
|
|
Omhoog
|
Uitleg Khadag logo
Khadag is een vaak blauwe zijden sjaal die als welkomstgeschenk of offergave wordt
aangeboden. Een mooi Tibbetaans voorwerp, dat staat voor de traditionele waarden
van Mongolië.
Het is ook verbonden aan het geven, het bijdragen aan iets moois.
De Nederlandse Mongoolse Cultuur Vereniging is trots deze naam te hebben
gekozen en de Khadag siert dan ook ons logo.
Omhoog
|